Gure haurtxoak xaboia jan du
Haur bakoitzak bere mundua du. Baina, koskortu ahala, denek antzeko
istripuak sufritzen dituzte batez beste. Haur guztiak erortzen dira:
lehenengo, sehaskatik edo aulkitik; gero, korrika dabiltzala; eta,
ondoren, zuhaitzetatik. Gauza bera gertatzen da erredurekin
(bainuontzian, isurkiekin, pospoloekin, labearekin, plantxarekin...)
edo itotzeekin.
Urtea bete arte haurrak egonezinak eta bihurriak dira. Arrastaka
dabiltza eta zutitu eta oinez ibili nahi dute. Kolpe handiak hartzen
dituzte: askotan, altzarien ertz zorrotzekin. Aurkitutako guztia ahora
eramaten dute eta itotzeko arriskua handia izaten da.
Batetik bi urtera oinez badakite. Beren kasa ibiltzen dira eta
irudimena eta maltzurkeria lantzen dituzte. Istripuak ugaritu egiten
dira: intoxikazioak, elektrokuzioak...
Kontuz ibili behar da 2tik 4 urte bitarteko haurrarekin: ateak
irekitzen eta ixten ikasi du, guraizeak eta labanak erabiltzen ere bai,
handien antzera ibili nahi du... Beraz, garai horretan gertatuko dira
istripurik larrienak.
5etik 10 urtera istripuak gutxitzen badira ere, larriagoak izaten dira gertatzen diren horiek.
Espezialistek diotenez, osasun-heziketan omen dago istripu horiek
saihesteko aukera bakarra: haurrari ondo erreparatu behar zaio, etxea
haurrarentzat egokitu behar da, ez da sekula beste haur baten
ardurapean utzi behar... Honelako neurriak hartzea komeni da etxeko
istripuak gutxitzeko.
Gure haurtxoak jaboia jan du. Habe aldizkaria, 167. zk., 30 or.
