KERMAN: Txiki, etorri! Etorri azkar! Zatoz hona! Zatoz hona! Egon geldi! Zaude hor! Zaude! Aiii
KERMAN: Mikel Pablo, hartu duzu telefonoa. Hartu telefonoa oraintxe bertan! Garaia zen. Mikel Pablo, entzun, entzudazu ondo. Ez naiz zure txakurrarekin moldatzen. Zuk badakizu niri txakurrek beldurra ematen didatela, e? eta ez da erreza ze pentsua eman diot baina ez du jan nahi, eta, itxaron apur batean, itxaron apur batean eta entzun ezazu azkena: nire ohean sartu da eta etortzen zara oraintxe bertan txakurraren bila. Aizu, ez moztu e? ez moztu. Zoaz pikutara! Barkatu andre, ez zen zuretzako, e? Mikel Pablorekin
EMAKUMEA: Ez, trankil

Kerman gaur bere lagun Mikel Pabloren txakurrari aginduak ematen aritu da Mungiako kaleetan. Horretarako, behin eta berriro aginterako moduak erabili ditu: Zatoz hona! Egon geldik! Ez mugitu! Zoaz pikutara! Ez egin horrelakorik!

KERMAN: Aizu, zuk txakurra duzu?
EMAKUMEA: Ez nik, baina nire alabak dako (dauka)
KERMAN: Lagunduko al didazu, ze, txakur hau ez da nirea, lagun batena da, Mikel Pablorena, eta txakurra zaindu esan dit, eta noski, ni txakurrekin oso gaizki moldatzen naiz. Eta nik esan diot Mikel Pablori niri txakurra ez uzteko, e? baina... niri zaila iruditzen zait, ze, beitu, Mikel Pablok esan dit pentsua emateko, baina nik ematen diot pentsua eta ez du jan nahi.
EMAKUMEA: A! ez?
KERMAN: Eta gero beste gauza bat. Zuk noiz ateratzen duzu kalera txakurra?
EMAKUMEA: Ba bueno, egunero ateratzen dot nik
KERMAN: Eske Mikel Pablok esan dit egunean hiru aldiz ateratzeko. Baina nik ateratzen dut eta nik uste dut nirekin aspertu egiten dela. Adibidez, esan dit Mikel Pablok pilotarekin jolasteko ere. Pilota emateko. Baina begira, nik ematen diot pilota "Txiki, jolastu pilotarekin,  jolastu! Txiki, Txiki, pilota!" Ez du kasu egiten.

Mikel Pablok zer agindu dion kontatu dio Kermanek kaleko andreari. Mikel Pablok txakurrari pentsua emateko esan dio, txakurra hiru aldiz kalera ateratzeko, eta harekin jolasteko.

KERMAN: Oso ondo, Txiki. Oso ondo. Honbre, zu berriro, andre! Zatoz, zatoz! Begira zer lortu dugun, begira. Txakurra tripetatik, ba, arin. Bai, bai. Eta orain, zer egingo dut horrekin... orain?
EMAKUMEA: Ez duzu ekarri poltsarik edo papera?
KERMAN: Zapia...
EMAKUMEA: Bueno, ba, hartu eta bota paperontzira. Eraman behar duzu poltsa bat eta bota eta gero bota paperontzira.
KERMAN: Eske niri Mikel Pablok esan dit, ba, kontuz ibili eta txakurraren zerak jasotzeko. Eta orain goaz, ba paseo egitera, zeren, Mikel Pablok esan dit txakurrarekin asko ibiltzeko. Zuk asko paseatzen duzu txakurrarekin?
EMAKUMEA: Bueno, ni ez sarritan. Nira alaba etortzen da.
KERMAN: Eske ni euskara ikaslea naiz eta irakasleak esaten digu asko praktikatzeko, mintzatzeko. Zuk praktikatzen duzu?
EMAKUMEA: Bai, etxekoegaz eta lagunegaz ere bai.
KERMAN: Ze ondo! Ba hemendik aurrera, etortzen garenean txakurrarekin. E! Txakurra! Non sartu da txakurra? Zatoz hona! Etorri! Etorri! Etorri!

Ba badakizu, honekin edo harekin, baina egin.