Eta ondo tuneatu ere: 59 urteko modelo ingelesari ukitu gehitxo egin dizkiotela dirudi, ezta? Polemikak hautsak harrotu ditu Ingalaterran. Non dago muga? Jo Swinson parlamentari britainiarrak argi du: muturreko ukitu digitalek irudi perfektuak lortzen dituzte iragarkietan, errealitatean lortu ezin daitezkeenak. Edertasunaren irudi irreal horiek neska gaztetxoengan eragiten dutela dio Swinsonek, eta presio handia jasaten dutela. Beraz, 16 urtetik beherako gazteei zuzenduta dauden iragarkietan Photoshopa debekatu nahi du hainbat parlamentarik.

Ukitu digitalaren eztabaida ez da berria argazkilaritzaren munduan. Zilegi da jatorriko iruditik hain urruti dagoen emaitza erakustea? Helburuan egon daiteke gakoa. Alegia, argazkiak xede artistikoa badu, zergatik ez erabili tresna manipulatzaileak? Azken finean, agian egileak ez du errealitatea islatu nahi, artea egin nahi du. Batek baino gehiagok, ordea, uste du ukitu asko dituen irudia gehiago dela ilustrazioa, argazkia baino.

Beste gauza bat da atzean interes komertzial, politiko edo bestelakoak ezkutatzen direnean. Izan ere, informazio modura saltzen zaigun irudietan geroz eta gehiago baliatzen dira Photoshopen moduko teknikez, errealitatea gezurtatzeko. Adibide gisa, Paris Match astekariak 2007an argitaratutako Nicolas Sarkozyren argazki famatua, mitxelina ezabatu ziona. Kontua da tresna horietatik harago manipulatzen duela argazkilariak: argazkiaren enkoadrea bera, erakusten den errealitate zatia (eta kanpoan uzten dena)... Irudia ateratzen den unetik subjektiboa da emaitza. Era berean, ez al genituzke debekatu beharko "Photoshopetik" pasatako testuak? Hots, informazio gisa iritziak eta egia erdiak ematen dituzten testuak?

Laburtuz, argazkia ez dela gezurrak kontatzeko bitartekari bakarra. Hori bai, aitortu behar da irudiaren, estetikaren eta edertasun kanonen mende bizi garen garai hauetan, beharrezkoa dirudiela errealitatearen distortsio digitalaren mugez mintzatzea. Ohiko moduan, sen arruntak du giltza.